O gamonianie i pieluszkowym zapaleniu skóry

Niech to dunder!

Coś mi się stało w pupę!

Mam całą czerwoną i strasznie szczypie.

Mama po oględzinach (jakież to krępujące!!!) postawiła diagnozę: pieluszkowe zapalenie skóry.

Zasięgnęła deczko wiedzy tu i ówdzie i przystąpiła do kuracji.

Najgorsze w tym wszystkim jest to, że wieczorem czeka mnie kąpiel w jakimś gamonianie potasu.
Moja obawa bynajmniej nie wynika z niewdzięcznej barwy, jaką się przybiera po kontakcie z substancją, o nie!

Boję się, bo tata mówi, że od tego się biorą dzieci.

Masakra!

Jakby nam mało było!

99 Luftballons

Balonów w pokoiku mam całe mnóstwo.

Latają nade mną takie ładne. 

Kolorowe.

Okrąglutkie.

Podrzucam je do góry, a one powoli opadają.

I jeszcze raz.

I koleiny.

Ale zabawa!

Tyle radości!

W chowanego

Od niedawna reaguję na zawołanie: gdzie jest mama?. 

A skoro tak, to nic nie stoi na przeszkodzie, żeby pobawić w chowanego! 

Na całego! 

Mama przegoniła mnie po całym domu chowając się w najmniejszych i najdziwniejszych zakamarkach.

Zabawa była przednia.

Zmęczyłam się jak jasny gwint.

Uśmiałam po pachy.

Teraz padam na twarzyczkę, więc pozwólcie, że udam się na krótką drzemkę regeneracyjną. 

Do następnego!

Franek

Tak, tak, tak.
Będę miała braciszka.
Franka.
Ale dopiero za pięć miesięcy, bo bocian go niesie z daleka.
Nie wiem gdzie to "daleko" się znajduje, ale chyba naprawdę daleko, skoro aż tak długo mu ta trasa zajmuje...

Zagadka

Co to jest?

Kapitulacja

Nie, nie!
Nie martwcie się - nie moja.
Mamy!

Po wielu próbach osiągnięcia kompromisu w temacie wolno - nie wolno, mama skapitulowała totalnie i od kilku dni żyję według hasła "hulaj dusza, piekła nie ma". 

Sprowadza się to do tego, że mogę:

- wkładać wtyczki od wszelkich urządzeń do buzi

- bawić się klawiaturą komputera (tłukąc w nią lub nią np. o podłogę, biurko etc.)

- jeść łapkami i rozmemłane cząstki wcierać we włosy

- chodzić po całym mieszkaniu (za drobnym wyjątkiem w postaci łazienki, ale zapewniam, że to tylko kwestia czasu)

- żuć szczotkę, względnie grzebyczek

- zdejmować mamy okulary i je obgryzać

- sterczeć w łóżeczku, jak długo zechcę (wcześniej wieczorne czuwanie mama brutalnie przerywała, próbując mnie z powrotem położyć)

- grzebać w szufladach

Zapewniam, że to tylko początek listy i długo można by wymieniać.

Zastanawiacie się pewnie, jak to osiągnęłam? 

Cóż...

Odrobina krzyku, kilka rzewnych łez oraz domieszka delikatnego pisku.

Sukces murowany! 

Przedwiośnie

Zapachniało wiosną.

Słonko przygrzało.

Śnieg powoli odpuszcza.

Wałęsamy się z mamą godzinami po okolicy i regenerujemy się po dłuuugiej zimie.

W domu zmiana dekoracji.

Przeterminowane bombki poszły precz!

Nastał czas na żonkile, hiacynty i tulipany.

A jutro - tłusty czwartek.

Mama trochę nasmrodziła w domu bo smaży pączki. 

Mam nadzieję, że choć na kęsa się załapię.